“ความสุข” ในความทุกข์ จาก “น้องโม” ถึง “น้องวิว”
เช้าวันจันทร์ที่ 5 สิงหาคมที่ผ่านมา ถือได้ว่าเป็น “ยามเช้า” ที่ผมมีความสุขอย่างยิ่งวันหนึ่งของปี 2567 ที่ผ่านมาแล้ว 7 เดือนเต็มๆ
เช้าวันจันทร์ที่ 5 สิงหาคมที่ผ่านมา ถือได้ว่าเป็น “ยามเช้า” ที่ผมมีความสุขอย่างยิ่งวันหนึ่งของปี 2567 ที่ผ่านมาแล้ว 7 เดือนเต็มๆ
อย่างที่ผมเคยเขียนบ่นๆ เอาไว้เมื่อวันเขียนถึงเพลง “ผู้หญิงหัวใจอีสาน” ของ “ต่าย-อรทัย” ว่าในช่วงที่เรากำลังทุกข์ใจ เพราะภาวะเศรษฐกิจไม่ดี และการแก้ปัญหาที่ไม่ตรงจุดของรัฐบาล รวมทั้งความสับสนต่างๆ ทางการเมือง
สัปดาห์นี้จ่าแฉ่งขอเปลี่ยนบรรยากาศจากการเขียนรายงานถึงบาสเกตบอล NBA ไปเขียนเรื่องกอล์ฟจักหน่อยนะครับ…เหตุเพราะการแข่งขัน “ยัดห่วง” เมืองลุงแซม ยังเหลืออีกหลายนัดกว่าจะครบจบฤดูกาลไปสู่การเพลย์อิน และเพลย์ออฟรอบ 2
ผมเพิ่งเขียนขอบคุณน้องๆ นิสิตมหาวิทยาลัยนเรศวร จังหวัดพิษณุโลก ไปเมื่อวานนี้ ที่เสียงร้องเพลง “ฮัก” ถวายกำลังใจแด่สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี นำความสุขใจและความปลาบปลื้มใจมาสู่พสกนิกรชาวไทยอย่างเหลือล้นเกินคำบรรยายใดๆ
ตั้งแต่ 9 โมงเช้าไปจนถึง 5 โมงเย็นเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมนั่งลุ้นเครียดอยู่คนเดียวหลายชั่วโมงหน้าจอโทรทัศน์ เพื่อชมการถ่ายทอดสดการแข่งขันกอล์ฟหญิง LPGA ของสหรัฐอเมริกา แต่สัญจรมาแข่งในเอเชีย 4 สัปดาห์ในช่วงนี้
รายการ “สนทนากับจ่าแฉ่ง” ประจำวันที่ 19 กรกฎาคม 2566
รายการ “สนทนากับจ่าแฉ่ง” ประจำวันที่ 14 กรกฎาคม 2566
รายการ “สนทนากับจ่าแฉ่ง” ประจำวันที่ 13 กรกฎาคม 2566
รายการ “สนทนากับจ่าแฉ่ง” ประจำวันที่ 12 กรกฎาคม 2566
รายการ “สนทนากับจ่าแฉ่ง” ประจำวันที่ 11 กรกฎาคม 2566