Tag Archives: น่านแซนด์บ็อกซ์

“รวยแล้วแบ่งปัน” ช่วยแก้ปัญหา “เหลื่อมลํ้า”

ผมสรุปไว้แล้วเมื่อวานนี้ว่า คำพูดที่ว่า “ยิ่งพัฒนาคนรวยยิ่งรวยขึ้น และคนจนกลับยิ่งจนลงนั้น” ไม่ใช่จะเกิดเฉพาะประเทศกำลังพัฒนา หรือประเทศยากจนเท่านั้น แท้ที่จริงแล้วได้เกิดขึ้นอย่างมากในประเทศที่ร่ำรวยแล้วนั่นแหละ

บทสรุป “รักษ์ป่าน่าน” ตัวอย่าง “คนรวยช่วยคนจน”

ไม่บ่อยนักที่ผมจะเขียนติดต่อกันในเรื่องเดียวกันแบบ “มินิซีรีส์” ดังเช่นที่เขียนถึง “น่านแซนด์บ็อกซ์” โครงการทดลองเพื่อฟื้นฟูป่าน่านมาตลอดสัปดาห์นี้

แตกหน่อ “น่านแซนด์บ็อกซ์” จาก “รักษ์ป่า” สู่ “รักษ์สุขภาพ”

เมื่อวานนี้ผมเล่าเรื่องความคืบหน้าของโครงการ “น่านแซนด์บ็อกซ์” มาจบลงที่ข้อเสนอว่าควรจะต้องค้นหา “หญ้ายา” หรือพืชที่มีสรรพคุณทางยา (ราคาแพง) มาปลูกใต้ต้นไม้ในป่าไม้เมืองน่าน เพื่อให้เกษตรกรมีรายได้ที่ค่อนข้างดี อยู่กินอย่างสมบูรณ์พูนสุข

“ตาจากฟ้า-หัตถาเทพ” ที่มามูลนิธิ “รักษ์ป่าน่าน”

เมื่อวานนี้ผมเขียนเกริ่นไว้ในคอลัมน์ “ซอกแซก” ว่าผมได้รับเชิญจากโครงการ “น่านแซนด์บ็อกซ์” ให้ไปดูชมความก้าวหน้าของการดำเนินงานที่จังหวัดน่านเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

ไปเที่ยว “น่าน” 2566 กระซิบรักจาก วัดภูมินทร์

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เองหัวหน้าทีมซอกแซกได้รับเชิญจากคุณบัณฑูร ลํ่าซำ อดีตประธานใหญ่ของธนาคารกสิกรไทย ที่หันหลังให้แก่วงการธนาคารโดยสิ้นเชิง เพื่อไปทำหน้าที่บริหารและจัดการโครงการ “น่านแซนด์บ็อกซ์” อย่างเต็มตัวที่จังหวัดน่าน

คลิปแรง “บัณฑูร ล่ำซำ” 7 วัน “ยอดวิว” ทะลุ 4 ล้าน

เขียนถึงสงครามโควิด-19 มาหลายวัน ยิ่งเขียนยิ่งเครียด เพราะ ยอดติดเชื้อรายวันยังพุ่งไม่หยุด ขอเปลี่ยนบรรยากาศไปสู่อีกสงครามหนึ่งที่สู้กันมานาน แม้เรายังไม่ชนะแต่เครียดน้อยกว่า…นั่นก็คือสงครามตัดไม้ ทำลายป่านำไปสู่ภาวะโลกร้อน และอากาศแปรปรวน

1 คนรวย / 1 จังหวัดจน ข้อเสนอใหม่ในการพัฒนา

เมื่อวานนี้เองผมอ่านพบในหน้าข่าวเศรษฐกิจของหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ว่า จังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศไทยในขณะนี้ ได้แก่ จังหวัดน่าน กับแม่ฮ่องสอน โดยน่านจนที่สุด และแม่ฮ่องสอนรองลงมา