หัวหน้าทีมซอกแซกนั่งรถผ่านภัตตาคาร “จิตรโภชนา” ลาดพร้าว เกือบทุกวันมาหลายปีแล้ว จำไม่ได้แน่นอนว่ากี่ปี แต่รู้สึกได้ว่ามันนานพอสมควรเชียวแหละ ไม่น่าจะต่ำกว่า 25 ปีกระมัง
วันไหนนั่งรถเมล์ปรับอากาศมาจากบ้าน พอรถผ่าน จิตรโภชนา ก็เตรียมตัวลุกได้ เพราะป้ายหน้า จะเป็นป้ายที่เราจะลงเดินเข้าซอยไปทะลุออกไทยรัฐ
ช่วงกลับบ้าน…ยังไงๆก็ต้องผ่านห้าแยกลาดพร้าว จึงต้องผ่านภัตตาคาร “จิตรโภชนา” ที่ประดับประดาตกแต่งไฟสวยสดงดงาม
ช่วงหลังๆ มีการปรับปรุงเป็นเรือนไทยบ้าง เป็น ศาลาบ้าง เป็นซุ้มๆบ้าง มองจากภายนอกเห็นได้ถนัดชัดเจน
ต้องถือว่าภัตตาคารจิตรโภชนาลาดพร้าวเป็นจุดเด่นจุดหนึ่งของห้าแยกลาดพร้าว…เป็นสัญลักษณ์ประการหนึ่งของลาดพร้าว เพราะใครๆ ที่ผ่านลาดพร้าวจะต้องเห็นจิตรโภชนา
นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่จัดเลี้ยงสารพัดจัดเลี้ยง โดยเฉพาะ “เลี้ยงรุ่น” ดูจะมากที่สุด จนได้รับฉายาว่าเป็นภัตตาคารเลี้ยงรุ่นที่รุ่นๆทั้งหลายคุ้นเคย
พวกเราที่ไทยรัฐก็ถือเป็นภัตตาคารของพวกเรา เวลานัดเพื่อนๆ ฝูงๆ ไม่อยากไปไหนไกลก็นัดที่นี่
แหล่งข่าวบางรายอยากคุยกับเรา เราก็เลือกที่นี่ เพราะสะดวก แค่เดินไปเดี๋ยวเดียวเท่านั้น
งานเลี้ยงของพวกเราเองก็จัดบ่อยๆ เลี้ยงปีใหม่ เลี้ยงส่งเพื่อนเกษียณ เลี้ยงประจำปี เลี้ยงครึ่งปี…ก็ที่ จิตรโภชนาลาดพร้าว
ด้วยเหตุนี้ หัวหน้าทีมซอกแซกจึงรู้สึกคุ้นเคย และรู้สึกตลอดเวลาว่าจิตรโภชนาลาดพร้าวเป็นเพื่อน บ้านที่ใกล้ชิดสนิทสนม
เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่คู่ถนนวิภาวดีมาด้วยกัน แม้จิตรโภชนาจะมาทีหลังก็ตาม
เรายังคิดว่าจะอยู่เป็นเพื่อนกันต่อไปเหมือนเพื่อนบ้านอื่นๆ เช่น ฝั่งขะโน้นก็การบินไทย ฝั่งขะนี้ ก็บางกอกแอร์เวย์ส, ตึกเล้าเป้งง้วน, ตึกทานตะวัน, แล้วก็เยื้องไปหน่อยตึกธนาคารทหารไทย
แต่เมื่อวานนี้เอง หัวหน้าทีมซอกแซกไปเดินออกกำลังย่ำต๊อกไปเรื่อยๆ จากโรงพิมพ์ถึงหน้าจิตรโภชนาก็เห็นมีแผ่นสังกะสีมาล้อมรอบไว้เต็มไปหมด และมีแผ่นป้ายใหญ่ๆ บอกว่า กำลังจะมีการทุบตึกเพื่อ รื้อทิ้ง ก็รู้สึกแปลกใจ
ดูเถอะเราก็มัวแต่ไปโน่นไปนี่ ไม่ได้แวะมาที่ นี่ไม่กี่เดือนเท่านั้น จิตรโภชนาโดนรื้อเสียแล้ว
ตอนแรกก็นึกว่าคงรื้อเพื่อปรับปรุงใหม่ หรือซ่อมใหม่ หรืออะไรทำนองนี้
ลองถามคนงานที่กำลังรื้อตึกก็ไม่ได้ข้อมูลอะไรมาก ทุกคนตอบเสียงเดียวกันว่า ไม่ทราบครับ…ไม่ทราบครับ…เจ้านายเขาให้ผมมีหน้าที่ทุบทิ้งอย่างเดียว
จึงต้องรีบกลับเข้าโรงพิมพ์แล้วก็อาศัย กูเกิลเพื่อหาคำตอบ…ค้นหาหัวข้อข่าวย้อนหลังๆ ไปเรื่อยๆ ในที่สุดก็เจอข่าวว่า บริษัทคอนโดดังบริษัทหนึ่งซื้อที่ดินของจิตรโภชนาไปเรียบร้อยแล้ว
สนนราคาเห็นว่า 800 ล้านบาท หรือ 1,000 ล้านบาท อะไรทำนองนี้
อีกไม่นานนัก ณ บริเวณซึ่งเคยเป็นสถานที่ตั้งของจิตรโภชนาลาดพร้าว จะกลายเป็นคอนโดแห่งใหม่ ประมาณ 400 ยูนิต และจะมีอาคารสำนักงานให้เช่า เนื้อที่ 20,000 ตารางเมตร กับคอมมิวนิตี้มอลล์ ประมาณ 2,000-3,000 ตารางเมตร ฯลฯ
ก็เลยได้รู้คำตอบเดี๋ยวนี้เองว่าทำไมหนอภัตตาคารจิตรโภชนาจึงโดนรั้วสังกะสีล้อม และกำลังถูกรื้อถอนทุบทิ้งอยู่ในขณะนี้
ถามว่าใจหายไหม? ก็ต้องบอกว่าใจหาย…เพราะ ยังไงๆจิตรโภชนาก็เปรียบเสมือนเพื่อนบ้านของเราคนหนึ่ง แถมเป็นเพื่อนบ้านที่ปรุงอาหารเก่ง…อร่อย… เป็นที่พึ่งพาของพวกเราพอสมควร
จู่ๆ จะกลายเป็นคอนโดไปเสียอีกแล้ว
จากกูเกิลอีกเช่นกัน กดไปเรื่อยๆ จนเจอเว็บไซต์ของ จิตรโภชนา เอง พร้อมกับถ้อยคำโฆษณาว่า “เตรียมพบกับภัตตาคารจิตรโภชนาเร็วๆนี้ในรูป แบบใหม่สาขา บางอ้อ ซึ่งเป็นทีมงานเดียวกับสาขา ลาดพร้าว ที่รักษารสชาติอาหารไทยมา 60 ปี”
พร้อมกับประกาศรับสมัครงานหลายๆตำแหน่ง ใครจะสมัครก็ลองหมุนหมายเลข 0-2564-0764 ดู
จากข้อมูลเพียงเท่านี้ก็พอจะทราบแล้วว่า จิตรโภชนาลาดพร้าว จะไปเกิดใหม่ที่ไหน? โน่น…ย่าน บางอ้อ ฝั่งธนบุรีโน่นเลย
สำหรับชาวฝั่งธนบุรีก็คงใกล้นะครับ แต่สำหรับพวกเราชาววิภาวดี รู้สึกว่าไกลเหลือเกิน
แต่ก็เอาเถอะครับ อย่างน้อย จิตรโภชนา ก็ยัง อยู่ รอให้เขาสร้างเสร็จเสียก่อนค่อยไปอุดหนุนก็แล้วกัน
ถ้าจะว่าไปทุกวันนี้ก็ยังมี จิตรโภชนาพาร์ค แถวๆ ลำลูกกา เข้าใจว่าก็คงเป็นเครือ หรือหน่อเนื้อเดียวกัน สูตรดั้งเดิมเจ้าเดียวกัน
แต่ในความรู้สึกของนักชิมโดยเฉพาะรุ่นหัวหน้า ทีมซอกแซก ซึ่งเป็นแฟนมา 52 ปี มักจะยึดจิตรโภชนา ลาดพร้าวเป็นหลัก
เคยเขียนเล่าไว้แล้วว่า เป็นแฟน จิตรโภชนา ที่เทเวศร์ ซึ่งเป็นร้านข้าวแกงคูหาเดียว มาตั้งแต่ พ.ศ. 2501 โดยเดินเข้าไปกินอย่างตั้งใจ เพราะเห็นคนแน่น เหลือเกิน จึงอยากจะรู้ว่ารสชาติเป็นอย่างไรบ้าง
อาหารจิตรโภชนาจานแรกที่หัวหน้าทีมลิ้มรสก็คือ ข้าวราดผัดเผ็ดปลาดุก ซึ่งยังจำความรู้สึกของตัวเอง และเสียงตะโกน (อยู่ในใจ) ของตัวเองได้จนบัดนี้ ว่า “อร่อยเหลือเกิน…แถวปากน้ำโพบ้านเราไม่ยักมีแบบนี้บ้าง”
จากนั้นก็เป็นแฟนจิตรโภชนาเรื่อยๆ มา ถึงแม้จะ มิได้อยู่อาศัยแถวๆ เทเวศร์ แต่ก็จะหาเหตุไปรับประทาน เสมอ และค้นพบในภายหลังว่า ที่อร่อยกว่าปลาดุกผัดเผ็ด ก็คือ “แกงคั่วหอยขม” ซึ่งประสาเด็กบ้านนอก ใน พ.ศ.2501 ยกให้เลยว่าอร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมา
จากห้องแถวห้องเดียวที่ เทเวศร์ จิตรโภชนาเติบโตมาเป็นภัตตาคารใหญ่ 4 คูหา 2 ชั้น ที่ ยมราช แล้วก็ไปเป็น บ้านอาหาร ที่โออ่าในซอย 20 ถนนสุขุมวิท และอีกพักใหญ่ค่อยปักหลักที่ห้าแยกลาดพร้าว และมีอีกสาขาที่ดอนเมือง
คุณย่า สมใจ ชาญวิเศษ หรือ “ย่าปาน” แม่ครัวต้นตำรับของจิตรโภชนา เคยให้สัมภาษณ์ว่า นั่งรถตุ๊กตุ๊กมาเจอที่ว่างตรงลาดพร้าว สมัยก่อนเป็น เล้าไก่ ตัดสินใจขอซื้อทันที ตารางวาละ 3,500 บาท
ไม่นานนักก็กลายเป็นจิตรโภชนาลาดพร้าวอันโอ่อ่าอย่างที่เราเคยเห็นก่อนจะโดนทุบทิ้ง
รสชาติอาหารจะผิดแผกแปลกลิ้นไปบ้าง และมีอาหารลูกผสม ฝรั่ง จีนมากขึ้น แต่โดยรวมๆก็ยังอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานเหมือนเดิม
บัดนี้เพื่อนจะต้องโยกย้ายไปอยู่เสียไกลถึงบางอ้อ (ถือว่าไกลจากถนนวิภาวดีมาก) ก็คงต้องเขียนอำลาอาลัย แสดงความระลึกถึง อย่างที่บรรยายมาทั้งหมดนี่แหละ
ส่วนทางนี้เราก็คงจะมีเพื่อนใหม่ และขอต้อนรับเพื่อนใหม่ล่วงหน้า…คอนโดมิเนียมอีกแล้ว… คอนโดมิเนียมทั้งเมืองซีน่า กรุงเทพฯ ประเทศไทย.
“ซูม”