ทีมงานซอกแซกตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่ได้รับบัตร เชิญให้ไปชมละครเพลงจากบรอดเวย์ เรื่อง “ชิคาโก” แล้ว ว่าอย่างไรเสียก็จะต้องเขียนถึง
แม้ว่าโดยวันเวลาที่ได้รับเชิญและคิวที่จะนำ ลงตีพิมพ์จะห่างกันเป็น 10 วัน แทบจะลงไม่ทันวัน ลาโรงเอาด้วยซํ้า
แต่ก็อย่างที่บอกไว้ทุกครั้งที่เขียนถึงหนัง เขียนถึงละคร หรือการแสดงต่างๆ ว่า พวกเราจะเขียน ไปตามคิวที่กำหนดไว้จะเป็นประโยชน์หรือไม่เป็นประโยชน์ในการที่จะชักชวนคนดูให้ดูหนังละครนั้นๆหรือไม่…ทีมงานซอกแซกจะไม่คำนึงถึงทั้งสิ้น
เพราะภารกิจของพวกเราคือการบันทึกเรื่อง ราวของอะไรก็ตามที่ควรบันทึก หรือมีคุณค่าพอที่ จะเล่าสู่กันในวันหน้าวันหลังเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับ เรื่องจะทำให้คนดูมากหรือน้อยแต่ประการใด
ด้วยเหตุนี้ ซอกแซกสัปดาห์นี้จึงขออนุญาตที่จะเขียนถึง “ชิคาโก…เดอะมิวสิคัล” ละครเพลงเรื่องเอกจากบรอดเวย์ นิวยอร์ก ที่มาแสดง ณ โรงละคร เมืองไทยรัชดาลัย กรุงเทพฯ ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ถึง 22 กุมภาพันธ์ ซึ่งควรค่าแก่การบันทึกไว้
นอกจากจะเขียนแสดงความชื่นชมละครเรื่องนี้แล้วยังจะขออนุญาตทิ้งท้ายแสดงความขอบคุณ หลายๆแก่นักแสดงคนสำคัญคนหนึ่งอีกด้วย
เรามาเริ่มกันที่ “ความชื่นชม” ก่อน…ซึ่งจากที่เป็นข่าวคราวมาโดยตลอดว่าผู้แสดงชุดนี้เป็นตัวจริงเสียงจริง ที่เคยผ่านเวทีบรอดเวย์มาแล้ว
โดยเฉพาะตัวนำฝ่ายหญิงทั้งคู่ Michelle De Jean กับ Terra C. Macleod ในบทของ ร็อกซี่ ฮาร์ต และ เวลม่า เคลลี่ นั้น…ล้วนเคยแสดงในบทนี้บนเวทีนิวยอร์กมาคนละหลายๆ รอบ
Michielle De Jean เคยแสดงในบทของนางเอก ร็อกซี่ ฮาร์ต หลายครั้ง และหลังสุด ระหว่าง 2 มิ.ย. 2008-2 พ.ย. 2008 เธอก็กลับมารับบทนี้อีกหน
แม้ ณ วันนี้ที่นิวยอร์กซึ่งละครยังเปิดแสดงอยู่ด้วยจะเป็นคนอื่น..แต่เราก็ภูมิใจแล้วที่ได้ดูมิเชลลีในเมืองไทย และดีใจที่มิใช่การย้อมแมว
รวมทั้ง Terra C.Macleod ซึ่งรับบทของ เวลม่า เคลลี่ หลายครั้งหลายหน รวมทั้งหน ล่าสุดระหว่าง 27 ก.ค. 2008 ถึง 2 พ.ย. 2008 ที่เธอ เล่นประชันกับมิเชลลีบนเวทีนิวยอร์กถึง 3 เดือนเศษ
ได้ตัวที่เคยแสดงทั้งบทเอก บทสนับสนุน และ นักดนตรีอีกทั้งวงเช่นนี้ เวทีรัชดาลัย เธียเตอร์ ตลอดสัปดาห์ที่แล้วจึงแทบไม่แตกต่างจากนิวยอร์กเลย
แม้แต่รอบที่ทีมงานซอกแซกไปนั่งดู ซึ่งเป็นรอบแรกในเมืองไทยแต่ละคนต่างก็แสดงได้อย่างแคล่วคล่องว่องไวไหลลื่น…ไม่มีอะไรติดขัด
มุกตลกไม่ว่าจะเป็นสุ้มเสียง ลีลาการเต้น หรือเดินเหิน จึงกลมกลืนอย่างไม่มีที่ติ
โดยเฉพาะการร้องเพลง ซึ่งเป็นหัวใจของละครเพลงประเภท “มิวสิคัล” ต้องบอกว่า ทุกๆคนที่มีบทร้อง สามารถร้องได้อย่างประทับใจ
ท่านผู้อ่านคงทราบแล้วว่า ชื่อละครเรื่องนี้มาจากเมือง “ชิคาโก” นั่นเอง…เมืองที่เป็นสถานที่เกิดเหตุสำหรับคดีฆาตกรรมที่เป็นข่าวใหญ่ของสหรัฐอเมริกาเมื่อปี 1927
ผู้หญิง 2 คน ฆ่าคนตายในเวลาใกล้เคียงกัน และถูกจับในเวลาใกล้ๆกัน หนังสือพิมพ์ลงข่าวเกรียวกราวยุคโน้น…โดยเฉพาะในชิคาโก
เรื่องราวดำเนินไปตั้งแต่ผู้หญิงทั้ง 2 ต่อสู้คดีผ่านทนายความชื่อดังคนเดียวกัน…และเป็นข่าวซู่ซ่าโดยตลอดก่อนจะจบลง…โดยศาลตัดสินว่า เธอทั้ง 2 ไม่ผิด
จากเรื่องจริงเรื่องนี้ มัวรีน ดัลลาส วัตกินส์ นักข่าวสาวจากหนังสือพิมพ์ชิคาโก ทริบูนส์ ซึ่งติดตาม ทำข่าวมาตั้งแต่ต้น นำไปดัดแปลงเป็นละครเวทีในชื่อเรื่อง “ชิคาโก” เริ่มแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1927
สามารถแสดงได้ติดต่อกันถึง 172 รอบ ใน ระยะเวลา 2 ปี ก่อนจะลาโรงไปในอดีต
ในที่สุด บ็อบ ฟอสซี่ ผู้กำกับละครเวทีชื่อ ดังยุคปัจจุบันก็ซื้อลิขสิทธิ์กลับมาทำใหม่ในรูปแบบ ของละครเพลง แต่ยังใช้ชื่อเรื่อง “ชิคาโก” ตามเดิม
เปิดแสดงครั้งแรกที่โรงละครริชาร์ด รอดเจอร์ เธียเตอร์, บรอดเวย์, เมื่อวันที่ 14 พ.ย. ปี 1996 ก่อนจะย้ายไปแสดงที่ชูเบิร์ด เธียเตอร์ และล่าสุดที่แอมบาสซาเดอร์ เธียเตอร์ จนถึงบัดนี้
นับถึงวันที่ 15 ก.พ.ที่ผ่านมา ขณะที่นักแสดงชุดหนึ่งกำลังแสดงอยู่ในประเทศไทย ชุดที่นิวยอร์กแสดงเป็นรอบที่ 5,084 พอดิบพอดี
เฮ้อ! เนื้อที่จะหมดซะแล้ว คงจะฝอยอะไรมากกว่านี้ไม่ได้อีกละ…ขอเฉลยเรื่องที่จะขอบคุณคณะละครชิคาโกที่เอ่ยไว้ตอนต้นเลยจะดีกว่า
คืออย่างนี้ครับ ในช่วงที่มาแสดงเมืองไทย มีดาราเอกอยู่ 2 คนที่จะผลัดกันเขียนจดหมาย ส่ง อีเมล์ไปลงในบล็อกของเว็บไซต์ทางการของคณะละคร ชิคาโก ที่นิวยอร์ก
1 ในผู้เขียนก็คือ คุณ Terra C. Macleod ที่แสดงเป็นตัวเอกคนที่ 2 เวลม่า เคลลี่ นี่แหละครับ
เธอเล่าถึงความสนุกสนานนอกเวทีการแสดงในกรุงเทพฯ อย่างละเอียดยิบ
เธอไปหัวหินแล้วประทับใจมากๆ กับชายหาด กับนํ้าทะเล และโรงแรมโซฟิเทล…เธอบรรยายความประทับใจเสียจนแม้แต่คนไทยอย่างผมยังอยากจะกลับไปเที่ยวหัวหินในวันนี้เลย
แล้วเธอก็เล่าถึงวัดพระแก้ว โดยกล่าวว่า เธอ มีโอกาสไปในสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ของคนไทย และไปนั่งสงบเงียบอยู่หน้าพระอุโบสถ และได้ถ่ายภาพกับพระภิกษุ 2-3 รูป ที่เผอิญนั่งอยู่ก่อน
เธอรำพึงรำพันไว้ตอนหนึ่งว่า ในนาทีหนึ่งเธอ เป็นเวลม่า เคลลี่ แห่งละครเพลงชิคาโก แต่อีกนาทีหนึ่งเธอกลับมาเป็นเทอร์ร่า ซึ่งนั่งถ่ายรูปกับภิกษุอย่างไม่คาดฝัน
“จากโลก 2 โลกที่มีชีวิตความเป็นอยู่ตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง แต่ดิฉันและพระภิกษุกลุ่มนี้ก็ได้มาพบกันในสถานที่อันสงบ และเต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์ ดังเช่นวัดพระแก้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทำไมดิฉันจึงยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้ถ่ายภาพกับพระภิกษุกลุ่มนี้”
ขอบคุณนะครับคุณเวลม่า เคลลี่ เอ๊ย คุณเทอร์ร่า สำหรับข้อเขียนที่ดีมาก 2-3 ชิ้น เกี่ยวกับประเทศไทยในช่วงที่คนไทยกำลังห่อเหี่ยวกับอะไรต่อมิอะไรหลายต่อหลายเรื่อง
ว่าแต่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเถอะ มัวไปทำอะไรอยู่ น่าจะรีบนำข้อเขียนบางส่วนของนักแสดงละครเรื่องนี้ออกมาเผยแพร่เพื่อโฆษณาประเทศไทยของเราโดยเร็ว–เข้าไปใน Web ทางการของละครเรื่องนี้เลยนะ…อีกไม่กี่วันเขาก็คงจะลบทิ้งแล้ว.
“ซูม”