<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>zoomzogzag.com &#187; ท่องเที่ยว</title>
	<atom:link href="http://zoomzogzag.com/category/travel/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://zoomzogzag.com</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 20 Jun 2010 04:39:48 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>จากร้าน ‘100 เยน’ ถึง ‘อิซเซ มิยาเกะ’</title>
		<link>http://zoomzogzag.com/from-100-yen-ize-miyake/</link>
		<comments>http://zoomzogzag.com/from-100-yen-ize-miyake/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 28 Mar 2010 09:00:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>zoomzogzag</dc:creator>
				<category><![CDATA[ซอกแซกล่าสุด]]></category>
		<category><![CDATA[ท่องเที่ยว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://zoomzogzag.com/?p=545</guid>
		<description><![CDATA[ซอกแซกสัปดาห์นี้ คงจะเป็นสัปดาห์สุดท้ายแล้วครับ สำหรับการไปเยือนญี่ปุ่นของผมกับเพื่อนพ้องเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาไปอยู่ที่โน่น 6 วัน กลับมาเขียนได้ 5 สัปดาห์ ถือว่าพอสมควรแก่เวลาไม่มากไปไม่น้อยไปมีอีก 2-3 เรื่องครับ ที่เป็นข้อสังเกตเพิ่มเติมของผมจากการค้นพบ &#8220;ความเปลี่ยนแปลง&#8221; ของโตเกียว และอีกหลายๆเมืองของประเทศนี้ขออนุญาตนำมาลงเพื่อให้บทส่งท้ายชุดซอกแซกญี่ปุ่นของผมชุดนี้ได้จบลงอย่างที่ควรจะจบเพื่อสัปดาห์หน้าเราจะได้เขียนถึงเรื่องอื่นๆต่อไปข้อสังเกตเพิ่มเติมข้อแรกได้แก่ร้าน &#8220;100 เยน&#8221; หรือร้านจำหน่ายสินค้าประเภทชิ้นละร้อยเยนทั้งร้านนั่นแหละครับน่าจะเป็นธุรกิจที่ฮิตและเติบโตเร็วที่สุดของญี่ปุ่นอีกธุรกิจหนึ่งในช่วง 10 ปีที่ผ่านมาผมจำได้ว่า ร้านที่ขายของราคาร้อยเยนทั้งร้านมีมานานพอสมควรแล้ว&#8230;และข้างๆ โรงแรมที่ผมมาพักบ่อยๆ ย่านชินจูกุก็มีอยู่ร้านหนึ่งเป็นร้านคูหาเดียว ขายของประเภทกระจุกกระจิก เช่น ถุงเท้า ถุงมือ เสื้อยืด กางเกงใน และของใช้เล็กๆ ราคาชิ้นละไม่ถึง 100 เยน แต่เอามามัดรวมกันให้ เป็น 100 เยน (ประมาณ 33 บาท) เป็นส่วนใหญ่อาหารการกินก็เป็นประเภทบะหมี่สำเร็จรูป หรือผลไม้ที่รวมใส่ถุงแล้วไม่เกิน 100 เยนทุกวันนี้ร้านนี้ก็ยังอยู่และดูหนาแน่นไปด้วยสินค้าใหม่ๆ จนเต็มเอี้ยดไปทั้งร้าน และผู้คนเดินเข้าเดินออกมากกว่าครั้งก่อนๆเยอะแต่ที่ผมต้องจดลงสมุดบันทึกไว้ก็เพราะ ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนๆ ก็เจอแต่ร้าน 100 เยนมีทั้งร้านเล็กๆ คูหาเดียว อย่างร้านข้างโรงแรม ผมไปจนถึงร้านใหญ่หลายคูหา บางร้านไปอยู่ในย่านช็อปปิ้งทันสมัยและจัดร้านอย่างทันสมัยตามไปด้วย ข้าวของที่ขายก็หะรูหะรามากขึ้น [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://zoomzogzag.com/from-100-yen-ize-miyake/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>การ์ตูนญี่ปุ่นยุคใหม่</title>
		<link>http://zoomzogzag.com/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%b9%e0%b8%99%e0%b8%8d%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9b%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%a2%e0%b8%b8%e0%b8%84%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/</link>
		<comments>http://zoomzogzag.com/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%b9%e0%b8%99%e0%b8%8d%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9b%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%a2%e0%b8%b8%e0%b8%84%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 21 Mar 2010 09:04:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>zoomzogzag</dc:creator>
				<category><![CDATA[ซอกแซกล่าสุด]]></category>
		<category><![CDATA[ท่องเที่ยว]]></category>
		<category><![CDATA[สาระน่ารู้]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://zoomzogzag.com/?p=547</guid>
		<description><![CDATA[จากจังหวัดยามากาตะ คณะของผมกลับคืนสู่มหานครโตเกียวอีกครั้ง โดยขบวนรถด่วนหัวกระสุนชิงกันเซ็นเหมือนเดิม และใช้เวลาเดินทางเท่าเดิม คือประมาณ 3 ชั่วโมงก็มาถึงสถานีโตเกียวเท่าๆ กับขาไปเป๊ะจากสถานีโตเกียวเราเดินลากกระเป๋าไปต่อรถใต้ดินสู่สถานีชินจูกุ เพื่อกลับสู่โรงแรมเดิมที่เราจับจองไว้และยังฝากข้าวของส่วนใหญ่ไว้ที่นั่นการเดินลากกระเป๋าขึ้นรถใต้ดินโตเกียวนับเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งของคณะเรา ซึ่งส่วนใหญ่ อายุเลย 60 ปีกันหมดแล้วนับเป็นความภาคภูมิใจและเป็นความสำเร็จอันใหญ่หลวงที่พวกเราทุกคนสามารถใช้มือข้างหนึ่งลากกระเป๋าและมืออีกข้างหนึ่งโหนราวด้านบนเพื่อให้ยืนได้สะดวกๆ ในท่ามกลางผู้โดยสารที่แออัดยัดเยียด จนหายใจรดต้นคอบ้าง รดลำคอบ้างไปตลอดเส้นทางในที่สุดเราก็กลับมาที่สถานีชินจูกุโดยไม่มีใครบอบช้ำ และก็ตัดสินใจเดินลากกระเป๋าลงอุโมงค์ใต้ดินอันยาวเหยียดและคดเคี้ยวไปสู่โรงแรมระยะทางอาจจะประมาณกิโลเศษๆ กระมัง จะไปโผล่ที่ใต้ถุนโรงแรมของเราพอดิบพอดีเลยตลอดเส้นทางในถนนใต้ดินของญี่ปุ่นก็เป็นที่ทราบกันอยู่แล้วว่าเป็นแหล่งช็อปปิ้งใหญ่อีกแหล่งหนึ่ง&#8230;มีของค้าของขายสารพัดอย่างรายเรียงตั้งแต่ต้นอุโมงค์ไปจนถึงปลายอุโมงค์ระหว่างเดินมาเรื่อยๆนั้น ผมก็นึกถึงข้อสังเกต ของผมข้อหนึ่งที่มาโตเกียวเที่ยวนี้ และตั้งใจไว้ว่าจะต้องหาคำตอบให้จงได้นั่นก็คือผมรู้สึกว่าผู้คนที่เหมือนมดปลวกในสถานีรถใต้ดิน และบนขบวนรถไฟใต้ดินของญี่ปุ่นวันนี้&#8230;อ่านหนังสือน้อยลง!เมื่อ 3-4 ปีก่อน เราจะเห็นร้านหนังสือที่สถานีรถใต้ดิน วางหนังสือกองสูงเป็นตั้งๆ และกว่าครึ่งหนึ่งเป็นหนังสือการ์ตูนจะเห็นผู้คนที่ยืนเข้าแถวรอรถขบวนต่างๆ ยืนถือหนังสืออ่านแบบคนเว้นคน หรือบางแถวแทบจะอ่านครบทุกคน ทั้งการ์ตูน, นิตยสาร และหนังสือพิมพ์รายวันฯลฯแต่มาเที่ยวนี้คนยืนอ่านหนังสือรอรถใต้ดินน่าจะหายไปสักครึ่งหนึ่ง&#8230;พอๆ กับจำนวนหนังสือที่แผงหรือที่ร้านที่กองเล็กลงกว่าเมื่อก่อนเกิดอะไรขึ้นกับคนญี่ปุ่นวันนี้ เขาไม่อ่านหนังสือ กันแล้วหรือ? ชาติที่ชอบอ่านหนังสือติดอันดับสูงของโลกเลิกอ่านหนังสือกันแล้วหรือ?แล้วผมก็ไปได้คำตอบจากเพื่อนชาวญี่ปุ่นของพวกเราหรืออีกนัยหนึ่งก็คือเพื่อนที่ทำธุรกิจด้านลิขสิทธิ์หนังสือญี่ปุ่นที่ผมเคยเขียนถึงเอาไว้ทั้งในข้อเขียนวันก่อน และเมื่อครั้งที่มาคราวก่อนๆคุณชิกูสะบอกผมว่า คนญี่ปุ่นมิได้อ่านหนังสือหรือดูหนังสือน้อยลง เพียงแค่รูปแบบการอ่านหนังสือเปลี่ยนไปเท่านั้นโดยเฉพาะในสถานีรถใต้ดินที่เราเคยเห็นคนญี่ปุ่นยืนอ่านหนังสือเป็นเล่มๆ นั้นเหลือน้อยมากแล้วแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาเลิกอ่าน เพราะจริงๆ แล้วเขากำลังอ่านกันอยู่อย่างขะมัก เขม้น คุณ &#8220;ซูม&#8221; มิได้สังเกตหรือว่าพวกเขาก้มลงดูฝ่ามือตัวเองตลอดเวลาคนญี่ปุ่นทุกวันนี้หันมาอ่านการ์ตูนและหนังสือที่เขานำมาโหลดใส่ &#8220;โทรศัพท์มือถือ&#8221; กันเป็นจำนวนมากแล้วเธอบอกผมว่าหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น ซึ่งมีสารพัดเรื่องสารพัดรส ทั้งของเด็ก ทั้งของผู้ใหญ่ ทั้งมีเซ็กซ์ และไม่มีเซ็กซ์ ทั้งเรื่องประเภทไอ้มดดำไอ้มดแดง [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://zoomzogzag.com/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b9%8c%e0%b8%95%e0%b8%b9%e0%b8%99%e0%b8%8d%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%9b%e0%b8%b8%e0%b9%88%e0%b8%99%e0%b8%a2%e0%b8%b8%e0%b8%84%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%a1%e0%b9%88/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>แช่น้ำแร่กลางหิมะ</title>
		<link>http://zoomzogzag.com/onzen-in-snow/</link>
		<comments>http://zoomzogzag.com/onzen-in-snow/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 14 Mar 2010 09:07:43 +0000</pubDate>
		<dc:creator>zoomzogzag</dc:creator>
				<category><![CDATA[ซอกแซกล่าสุด]]></category>
		<category><![CDATA[ท่องเที่ยว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://zoomzogzag.com/?p=550</guid>
		<description><![CDATA[เนื่องจากคอลัมน์ซอกแซกประจำสัปดาห์นี้จะลงตีพิมพ์ในวันอาทิตย์ที่ 14 มีนาคม 2553&#8230;วันชุมนุมใหญ่ของคนเสื้อแดง&#8230;ซึ่งยังคาดเดากันไม่ถูกว่าเหตุการณ์จะผันแปรไปอย่างไรบ้าง?ทีมงานซอกแซกขอวิงวอนอีกครั้งหนึ่งว่าโปรดใช้สติ โปรดควบคุมอารมณ์ และโปรดใช้ความอดทนอดกลั้นอย่างสูงสุดนะครับ เพื่อมิให้เหตุการณ์ บานปลายไปสู่สิ่งไม่พึงปรารถนาสันติวิธีครับ&#8230;สันติวิธี&#8230;ขอให้ทุกๆฝ่ายที่จะเผชิญหน้ากันในวันนี้หมั่นท่องบ่นเอาไว้วิงวอนเสร็จสรรพก็ขอกลับมาเข้าเรื่องราวที่ทีมงานซอกแซกจะต้องเขียนตามหน้าที่และแนวทางที่กองบรรณาธิการไทยรัฐกำหนดไว้นั่นก็คือ การหยิบยกเรื่องราวที่ไปพบไปเห็นไปสัมผัสมาเขียนเล่าสู่กันอ่านในสไตล์สนุกๆ สบายๆ และสอดแทรกความรู้ความบันเทิงบ้างเล็กน้อยพอเป็นกระสายสำหรับวันอาทิตย์ซึ่งเป็นวันพักผ่อนสัปดาห์นี้ยังคงเป็นเรื่องราวของเมืองยามากาตะ แห่งดินแดนอาทิตย์อุทัย ที่ผมกับคณะแวบไปเยี่ยมเยือนเมื่อเดือนที่แล้วอีกเช่นเคยนอกจากจะได้ขึ้นไปสัมผัสกับความเย็นเยือกของยอดเขา ซาโอะ เพื่อดูชมฝูง&#8220;ปีศาจหิมะ&#8221; และนั่งเรือล่องแม่น้ำโมกามิตามรอย โอชิน ซึ่งเป็นชาวยามากาตะดังที่เล่าไว้แล้วตามท้องเรื่องที่ทีวีญี่ปุ่นสมมติไว้ผมยังมีโอกาสได้ลงแช่น้ำแร่ร้อนๆ ในท่ามกลางอุณหภูมิเย็นฉ่ำที่มีหิมะโปรยปรายลงมาเป็นสายๆอีกด้วยเรียกว่าเผชิญทั้งความเย็นสุดๆกับความร้อนพอสมควรในเวลาเดียวกันจะไม่นำมาเขียนบันทึกเอาไว้ก็ดูกระไรอยู่ก่อนอื่นขออนุญาตทบทวนสถิติต่างๆ ที่เป็นจุดเด่นของจังหวัดยามากาตะตามที่ไกด์สาวสรุปให้ฟังพอเป็นความรู้เพิ่มเติมเสียหน่อยหนึ่งก่อนเธอบอกว่าจังหวัดยามากาตะเป็นจังหวัดที่มีการผลิตตัวหมากรุกญี่ปุ่นและกระดานหมากรุกญี่ปุ่นมากที่สุดฉะนั้น จงอย่าแปลกใจถ้าไปตามที่ต่างๆ แล้วจะเห็นอักษรตัวหมากรุกที่เป็นตัวแทนของ &#8220;ขุน&#8221; หรือ &#8220;คิง&#8221; ประดับอยู่ตามที่ต่างๆนอกจากนี้ ยามากาตะยังเป็นจังหวัดที่ผลิตรองเท้าแตะญี่ปุ่นมากที่สุดอีกด้วยสำหรับสถิติอื่นเท่าที่จดได้&#8230;ได้แก่ เป็นจังหวัดที่มีน้ำตกมากที่สุด, มีครอบครัวที่สมาชิกในบ้านเดียวกันครบ 3 รุ่น (รุ่นปู่ รุ่นพ่อ และลูกหลาน) มากที่สุด, มีแผ่นเสียงรุ่นเก่าประเภทใช้เข็มมากที่สุด และประชาชนให้ความสนใจเรื่องดินฟ้าอากาศมากที่สุดขณะเดียวกันก็เป็นจังหวัดที่มีแหล่งน้ำพุร้อนหรือน้ำแร่ที่เรียกว่า &#8220;ออนเซน&#8221; ค่อนข้างมาก แม้จะไม่มากที่สุดของประเทศ แต่ก็มากพอที่จะเป็นจุดขายอีกจุดหนึ่งของจังหวัดนี้เพราะน้ำแร่หรือน้ำพุร้อนเป็นผลิตผลจากธรรมชาติที่ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าเป็นประโยชน์ อย่างยิ่งต่อมนุษย์ที่ลงไปอาบแช่ชำระร่างกายน้ำพุร้อนๆ ดังๆ ของจังหวัดยามากาตะมีอยู่ แทบทุกเมือง อาทิที่ กินซาน หมู่บ้านของโอชินที่ผมเขียนถึงไว้แล้ว นอกจากนี้ยังมีที่ ซาโอะ แดนสกี, ที่ ชิราบุ, ที่ คามิโนยามา, [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://zoomzogzag.com/onzen-in-snow/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ล่องเรือตามโอชิน</title>
		<link>http://zoomzogzag.com/o-shin-2/</link>
		<comments>http://zoomzogzag.com/o-shin-2/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 07 Mar 2010 09:12:06 +0000</pubDate>
		<dc:creator>zoomzogzag</dc:creator>
				<category><![CDATA[ซอกแซกล่าสุด]]></category>
		<category><![CDATA[ท่องเที่ยว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://zoomzogzag.com/?p=552</guid>
		<description><![CDATA[สัปดาห์ที่แล้วผมทบทวนความทรงจำท่านผู้อ่านย้อนกลับไปเมื่อ 27 ปีก่อน เพื่อให้ทราบถึงความโด่งดังและยิ่งใหญ่ของละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น เรื่อง &#8220;สงครามชีวิตโอชิน&#8221;อันเป็นผลให้ผู้คนทั่วโลก รวมทั้งคนไทยเรารู้จักผู้หญิงญี่ปุ่นที่ชื่อโอชินมาจนถึงวันนี้ซอกแซกสุดสัปดาห์นี้เราจะไปขึ้นรถลงเรือแล้วก็เดินลุยหิมะตามรอยโอชินกันละครับจุดมุ่งหมายแรกของเราก็คือ หมู่บ้าน ฟูรูกูชิ ที่อยู่ห่างจากเมือง เทนโดะ ที่เราพักอยู่ประมาณรถยนต์วิ่งชั่วโมงครึ่งเห็นจะได้ที่หมู่บ้านนี้จะมีท่าเรือเล็กๆ สำหรับให้เรือโดยสารที่จะล่องไปตามลำน้ำ โมกามิ จอดรับนักท่องเที่ยวเพื่อไปขึ้นอีกท่าหนึ่งเรียกกันว่า ทากายา ระยะทาง 8 กิโลเมตรโดยประมาณสองฟากฝั่งของแม่น้ำโมกามิ ณ บริเวณนี้ ได้รับการยกย่องจากชาวญี่ปุ่นว่าเป็นช่วงที่สวยที่สุด และควรไปเยือนที่สุด หากมีโอกาสไปถึงจังหวัดยามากาตะเมื่อไรก็ตามแม่น้ำโมกามิได้ชื่อว่าเป็นแม่น้ำที่เปรียบประดุจมารดาของชาว &#8220;ยามากาตะ&#8221; มาตั้งแต่โบราณกาลนอกจากจะใช้หล่อเลี้ยงเป็นที่ดื่มกินแล้วยังใช้เป็นที่เดินเรือขนส่งสินค้า ตลอดจนเป็นเรือโดยสารไปสู่จังหวัดอื่นๆ ด้วยชาวยามากาตะจึงมีความผูกพันกับแม่น้ำสายนี้เหมือนคนไทยเรามีความผูกพันอยู่กับแม่น้ำเจ้าพระยาโอชินสมัยเด็กๆ ก็คุ้นเคยกับแม่น้ำโมกามิอย่างดียิ่ง รวมทั้งเมื่อถึงเวลาที่เธอตัดสินใจอำลายามากาตะออกไปสู้ชีวิตในโลกกว้าง เธอก็นั่งเรือล่องไปตามลำน้ำโมกามินี่เองเมื่อตอนที่ละครโทรทัศน์เรื่องโอชินโด่งดัง และแม้จะเป็นเรื่องสมมติ แต่ชาวยามากาตะและประชาชนที่อาศัยอยู่ 2 ฝั่งลำน้ำโมกามิต่างก็ภูมิใจอย่างยิ่งสายเดินเรือท่องเที่ยวระหว่างตำบลฟูรูกูชิกับทากายาสายนี้ ถึงกับเปลี่ยนชื่อเป็น &#8220;โอชิน ไลน์&#8221; หรือสายเดินเรือโอชินไปเลยทีเดียวแต่ทุกวันนี้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อดั้งเดิมคือ บาโช่ ไลน์ เรียบร้อยแล้วครับ&#8230;โดยจะออกวิ่งขึ้นล่องระหว่าง 2 ตำบลนี้ วันละหลายๆเที่ยว จาก 9 โมงเช้าไปจนถึง 4 โมงเย็นคณะของเราไปถึงท่าเรือฟูรูกูชิ ใกล้ๆ เที่ยงตรงตามเวลาที่ไกด์ของเราประมาณการไว้แม้ระหว่างเดินทางจากโรงแรมที่เมืองเทนโดะ จะมีหิมะโปรยปรายมาตลอด แต่ก็ไม่ทำให้ถนนลื่นมากนัก และไม่เป็นอุปสรรคต่อการเดินทางของเราแต่ประการใดในทางตรงข้าม [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://zoomzogzag.com/o-shin-2/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ย้อนอดีตโอชิน</title>
		<link>http://zoomzogzag.com/o-shin-1/</link>
		<comments>http://zoomzogzag.com/o-shin-1/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 28 Feb 2010 11:00:09 +0000</pubDate>
		<dc:creator>zoomzogzag</dc:creator>
				<category><![CDATA[ซอกแซกล่าสุด]]></category>
		<category><![CDATA[ท่องเที่ยว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://zoomzogzag.com/?p=554</guid>
		<description><![CDATA[โรงแรมในหมู่บ้าน กินซาน สถานที่ถ่ายทำ ละครโทรทัศน์ดังในอดีตเรื่อง &#8220;โอชิน&#8221;.จังหวัดยามากาตะที่คณะของผมไปเยือนงวด นี้ นอกจากจะมีชื่อเสียงในฐานะ &#8220;ดินแดน สกี&#8221; และ &#8220;ปิศาจหิมะ&#8221; ยืนทะมึนนับร้อยๆ ตัวใน ช่วงฤดูหนาวดังที่ผมเขียนเล่าไว้แล้วคนญี่ปุ่นยังรู้จักจังหวัดนี้อย่างดียิ่งในฐานะจังหวัดบ้านเกิดของ &#8220;โอชิน&#8221; ตัวเอกของละครโทรทัศน์ ที่โด่งดังที่สุดของญี่ปุ่นเมื่อ 27 ปีก่อนสำหรับคณะเรารู้เพียงเลาๆ ก่อนไปญี่ปุ่นว่า จังหวัดนี้เป็นบ้านเกิดของโอชินแต่ก็มิได้ใส่ใจอะไรมากนัก เพราะทราบดีว่าละครโทรทัศน์เรื่องโอชิน เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นและการกล่าวถึงยามากาตะ ก็เป็นกล่าวเฉพาะในตอนแรกๆ หรือชีวิตวัยเด็กของโอชินเท่านั้นป่านฉะนี้คงไม่มีอะไรหลงเหลือในความทรงจำ แล้วกระมังแต่พอไปถึงที่โน่นก็ได้รับคำถามจากไกด์ ท้องถิ่นว่า   พวกเราอยากจะไปไหนดีในวันรุ่งขึ้น?มีวัดสวยๆ งามๆ อยู่ 2-3 แห่ง แล้วก็มีหมู่บ้านหนึ่งที่เขาใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำละครโอชินตอนเด็กๆให้เลือกพอได้ยินคำว่าสถานที่ถ่ายทำละครโอชินเท่านั้น พวกเราก็ร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า&#8230;ไปดูบ้านโอชินดีกว่า เราดูวัดมามากจนเบื่อแล้ว&#8230;ไปรำลึกความหลังด้วยการตามรอยโอชินก็แล้วกันด้วยเหตุฉะนี้ ไกด์จึงนำเราไปล่องแม่นํ้า โมกามิ ซึ่งเป็นแม่นํ้าสายสำคัญของจังหวัดที่โอชิน เคย นั่งเรือล่องแม่นํ้าสายนี้ เพื่อไปต่อสู้ชีวิตที่จังหวัดอื่นกับจะพาไปหมู่บ้าน กินซาน ซึ่งเป็นหมู่บ้านนํ้าพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกแห่งหนึ่งของยามากาตะและเป็นสถานที่ถ่ายทำละครโทรทัศน์เรื่องนี้ในช่วงที่โอชินยังเป็นเด็กและแม่โอชินมารับจ้างทำงานที่หมู่บ้านแห่งนี้ก่อนที่จะนำท่านผู้อ่านไปล่องแม่นํ้า โมกามิ และเยี่ยมหมู่บ้าน กินซาน&#8230;ผมขออนุญาตเท้าความ เรื่องราวของโอชินเสียหน่อยนะครับ ซึ่งหากจะเท้าความจนจบคอลัมน์วันนี้ก็อย่าหาว่าผมอู้เลยเพราะละครทีวีเรื่องนี้ดังจริงๆครับ ดังทั้งที่ญี่ปุ่น ดังในระดับโลกและดังในเมืองไทยในอดีตที่ผ่านมากล่าวกันว่า ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ เครือข่าย โทรทัศน์ เอ็นเอชเค ของญี่ปุ่น [...]]]></description>
		<wfw:commentRss>http://zoomzogzag.com/o-shin-1/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
