zoomzogzag.com

ผมเกริ่นเอาไว้ในข้อเขียน ประจำวันเหะหะพาที ตั้งแต่ช่วงที่เขียนถึง “เขาค้อ” ไปแล้วว่า จะเก็บเรื่องราวเกี่ยวกับ จังหวัดพิษณุโลก มาเขียนถึงในคอลัมน์ ซอกแซกประจำสัปดาห์นี้
 
ก็ขออนุญาตปฏิบัติตามสัญญาเสียเลยครับ โดยจะขอนำท่านผู้อ่าน สู่จังหวัดพิษณุโลกนับตั้งแต่ย่อหน้าถัดไป จนถึงย่อหน้าสุดท้ายของคอลัมน์วันนี้
 
ถ้าจะว่าไปแล้วผมไปเยี่ยมเยียน จังหวัดพิษณุโลกบ่อยมาก และได้เขียนถึงหลายครั้ง
 
ข้อเขียนที่น่าจะฮือฮาที่สุด ที่เคยเขียนไว้ได้แก่ “ผักบุ้งลอยฟ้า” เจ้าแรกของประเทศไทย ที่ส่งผลให้ผักบุ้งลอยฟ้า กลายเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดพิษณุโลกมาจนถึงบัดนี้
 
แม้เจ้าแรก “ลอยฟ้า” จะลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ก็มีเจ้าสอง “ผักบุ้งเหินฟ้า” มาทดแทน โด่งดังไม่แพ้เจ้าแรก
 
ทุกวันนี้ “เหินฟ้า” ก็เหินหายไปแล้วเช่นกัน แต่กระนั้นก็ยังมีเจ้าใหม่มาสืบทอดเจตนารมณ์ ใช้ชื่อว่า “ผักบุ้งบิน” วงเล็บภาษาอังกฤษว่า Flying Vegetable
 
มีฝรั่งมังค่าไปเฮฮาอุดหนุนแน่นขนัดในปัจจุบัน
 
นอกจากเรื่องราวของผักบุ้งลอยฟ้าแล้ว ข้อเขียนเกี่ยวกับจังหวัดพิษณุโลกอีก 2-3 ชิ้น ที่มีการกล่าวขวัญถึงไม่น้อย ได้แก่เรื่องราวของ “ก๋วยเตี๋ยวห้อยขา” ที่เวลารับประทานลูกค้าจะต้องขึ้นไปนั่งห้อยขาอยู่บนศาลาของร้านที่ออกแบบไว้เป็นพิเศษ
 
ทุกวันนี้ ก๋วยเตี๋ยวห้อยขาเจ้าเก่าก็ยังอยู่ครับ และยังคงมีลูกค้าไปอุดหนุนแน่นขนัดเช่นเคย
 
อีกเรื่องก็คือ “ขบวน 3 ล้อทัวร์” ที่ทางจังหวัดเขาจัดไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยว พอตกคํ่าก็จัดขบวนปั่นไปตามถนนสายต่างๆ รวดเดียว 20-30 คัน มีมอเตอร์ไซค์นำหน้า
 
ให้อรรถรสทั้งแก่นักท่องเที่ยวฝรั่งที่นั่งอยู่บนรถ 3 ล้อ และทั้งนักท่องเที่ยวไทยที่นานๆ จะได้ไปเยือนจังหวัดพิษณุโลกสักหนหนึ่ง
 
ทุกวันนี้ [...]

[Read more →]