zoomzogzag.com

ซอกแซกสุดสัปดาห์นี้ ยังคงวนเวียนอยู่ที่นิวยอร์กครับ เพราะยังมีเรื่องราวที่น่าสนใจ ที่อยากจะเขียนถึงอยู่อีก 2-3 เรื่อง
 
รวมทั้งเรื่องที่ผมขึ้นหัวไว้วันนี้… “บางแสนนิวยอร์ก” ซึ่งหลายๆ ท่านอาจจะสงสัยว่า มันเกี่ยวข้อง กันอย่างไร
 
ที่นิวยอร์กมีอาณาบริเวณอยู่บริเวณหนึ่งครับ เป็นช่วงปลายโต่งของย่านบรูคคลิน ที่ผมเอ่ยถึงเอาไว้บ้างเมื่อสัปดาห์โน้น…ซึ่งอยู่ทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติก
 
เขาเรียกกันว่าย่าน “โคนีย์ไอส์แลนด์” มีชายหาดยาวพอสมควร มองเผินๆ ก็คล้ายบางแสนบ้านเรา
 
ผมเทียบกับบางแสน เพราะชายหาดโคนีย์ ค่อนข้างสงบเงียบและยังไม่มีตึกรามใหญ่โตแบบพัทยา แม้จะเป็นย่านชายทะเลที่ชาวนิวยอร์กใช้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจมานานหลายสิบปีแล้วก็ตาม
 
นอกจากนั้น ที่ข้างๆชายหาดเขายังมีสวนสนุกอยู่สวนหนึ่ง สร้างมาเก่าแก่หลายสิบปีเช่นเดียวกัน
 
มีทั้งชิงช้าสวรรค์ มีทั้งรถไฟเหาะตีลังกา ไปจนถึงการออกร้านยิงเป้าตุ๊กตุ่นตุ๊กตาต่างๆ แบบงานวัดบ้านเรานั่นแหละครับ
 
เมื่อราวๆ ค.ศ. 1920 เศษๆ หรือเมื่อ 70-80 ปีก่อน…ชายหาดแห่งนี้จะคลาคลํ่าด้วยผู้คนจาก นิวยอร์กที่แห่กันมาอาบแดด และอาบน้ำทะเลนับหมื่นคนในช่วงฤดูร้อน
 
ภาพถ่ายเก่าๆ ที่เขาโชว์ไว้ตามซุ้มชายหาดปัจจุบันนี้ บันทึกเหตุการณ์ที่ว่านี้เอาไว้… เห็นแล้วก็ทึ่งครับ เพราะผู้คนยั้วเยี้ยจริงๆ
 
แต่เมื่อวันที่ผมแวบไปสำรวจตรวจตรานั้นเป็นเวลาเที่ยงเศษๆ ของวันธรรมดาๆ ซึ่งฤดูร้อนยังมาไม่ถึง ผู้คนจึงดูโหรงเหรง
 
กระนั้นก็มีแววว่า อาจจะทยอยกันมาอีกเพราะยิ่งบ่ายคนก็ยิ่งเยอะ เชื่อว่าในตอนเย็น (เผอิญผมกลับเสียก่อน) คงจะหนาตาพอสมควร
 
ต้องยอมรับว่าเขารักษาความสะอาดของชายหาดได้ดีมาก มองไปรอบๆ จะเห็นถังขยะตั้งเรียงรายเป็นตับ ใครจะใจร้ายทิ้งขยะนอกถังได้ลงคอ
 
ที่สำคัญ และดูจะเป็นสไตล์ของอเมริกา เพราะไปเห็นมา 2-3 แห่ง…เขาจะปูพื้นไม้กระดาน เป็นทางเดินชายหาดยาวเหยียด
 
ให้ผู้คนเดินหรือขี่จักรยานบนถนนพื้นไม้ขัดแตะอันราบเรียบแต่ใหญ่โตที่ว่านี้
 
แทนที่จะเทปูนหรือราดยาง เขาใช้ไม้มาทำเป็น “ถนน” ดูเนียนและน่ารักไปอีกแบบหนึ่ง
 
ใครเคยไปแอตแลนติกซิตี้ของมลรัฐนิวเจอร์ซีย์ [...]

[Read more →]